۱۵نوامبر ۲۰۲۵- یک متاآنالیز جدید نشان داده است که مهارکننده‌ های SGLT2 به‌ طور قابل توجهی خطر پیشرفت بیماری مزمن کلیه (CKD) را کاهش می‌ دهند، صرف ‌نظر از نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) یا سطح آلبومینوری پایه‌- حتی در بیماران مبتلا به CKD مرحله ۴ یا با آلبومینوری حداقلی- و از کاربرد گسترده‌ی این داروها برای بهبود پیامدهای کلیوی در دیابت نوع ۲، CKD  و نارسایی قلبی حمایت می ‌کنند. نتایج این مطالعه در نشریه‌ یJAMA  منتشر شده است.

در این مطالعه، دکتر برندون ال. نیوئن و همکارانش از مؤسسه سلامت جهانی جورج در دانشگاه نیو ساوت ولز سیدنی داده‌های ۷۰۳۶۱ شرکت‌ کننده از ۱۰ کارآزمایی تصادفی کنترل ‌شده با دارونما را تحلیل کردند. نتایج نشان داد که مهارکننده‌ هایSGLT2  به‌ طور چشمگیری خطر پیشرفت CKD، نارسایی کلیه و آسیب حاد کلیوی شدید را کاهش می ‌دهند.

یافته ‌های کلیدی این مطالعه به شرح زیر است:

·  مهارکننده ‌های SGLT2 به‌ طور پیوسته خطر پیشرفت CKD را در تمام زیرگروه‌ هایeGFR  کاهش دادند و خطر کلی را ۳۸ درصد کاهش دادند(HR=۰.۶۲).

·  نسبت‌ های خطر در دسته‌ های مختلف eGFR مشابه بودند:HR  برای  eGFR ≥ 60برابر با ۰.۶۱؛HR  برایeGFR  بین ۴۵ تا  کمتر از ۶۰ برابر با ۰.۵۷؛HR  برای eGFR بین ۳۰ تا کمتر از ۴۵ برابر با ۰.۶۴؛HR  برای eGFR کمتر از ۳۰ برابر با ۰.۷۱؛ که نشان ‌دهنده‌ ی عدم تفاوت معنادار بر اساس عملکرد کلیوی است.

·  فواید دارو در سطوح مختلف آلبومینوری نیز پایدار بود:HR  برابر با ۰.۵۸ برای آلبومینوری کمتر مساوی با ۳۰ میلی گرم بر گرم؛HR  برابر با ۰.۷۴ برای آلبومینوری بیش از۳۰ تا ۳۰۰ میلی گرم بر گرم؛HR  برابر با ۰.۵۷ برای آلبومینوری بیش از ۳۰۰ میلی گرم برگرم.

·  مهارکننده‌ هایSGLT2  کاهش سالانه ‌یeGFR  را در بیماران دیابتی و غیردیابتی کند کردند، که نشان‌ دهنده‌ی اثر محافظتی کلیوی مستقل از کنترل قند خون است.

·  این درمان همچنین خطر نارسایی کلیه را به‌ تنهایی کاهش داد(HR=۰.۶۶).

نتیجه ‌گیری و چشم‌ انداز

به گفته‌ ی نویسندگان، این نتایج تأکید می ‌کنند که فواید محافظتی کلیوی مهارکننده‌ های SGLT2 فراتر از جمعیت دیابتی است و شامل بیماران در تمام طیف شدت CKD و سطوح آلبومینوری می ‌شود. این اثربخشی گسترده از گنجاندن این داروها به‌ عنوان گزینه ‌ی درمانی استاندارد در مدیریتCKD  حمایت می‌ کند، صرف ‌نظر از پارامترهای بیمار قبل از شروع دارو.

پژوهشگران به چند محدودیت نیز اشاره کردند: داده‌ های مربوط به بیماران دارای eGFR بسیار پایین(کمتر از ۲۰ میلی لیتر بر دقیقه بر ۱۷۳ متر مربع) تنها از یک مطالعه (EMPA-KIDNEY) به ‌دست آمده بود که نتیجه‌ گیری برای این گروه را محدود کرد. همچنین، تعداد کم رویدادها در شرکت‌ کنندگان بدون دیابت یا با آلبومینوری طبیعی، قدرت آماری را کاهش داده و تفاوت ‌های موجود در معیارهای مطالعات و جمعیت ‌ها ممکن است قابلیت تعمیم نتایج را تحت تأثیر قرار دهد.

با وجود این محدودیت‌ ها، یافته‌ های این مطالعه شواهدی قوی برای استفاده ‌ی روتین از مهارکننده ‌هایSGLT2  در پیشگیری از پیشرفتCKD  و نارسایی کلیه ارائه می ‌دهند. نویسندگان تأکید کردند که مطالعات آینده مانند RENAL LIFECYCLE اطلاعات بیشتری درباره‌ ی نقش این داروها در بیماران با نارسایی پیشرفته کلیه، بیماران دیالیزی یا دارای پیوند کلیه فراهم خواهند کرد.

در پایان، نویسندگان نتیجه گرفتند که این متاآنالیز جامع نشان می ‌دهد که مهارکننده‌ هایSGLT2  در طیف وسیعی از عملکرد کلیوی و سطوح آلبومینوری مؤثر هستند و پیشرفتی مهم در مدیریت CKD و پیامدهای کلیوی در بیماران دیابتی و غیردیابتی محسوب می ‌شوند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/nephrology/news/sglt2-inhibitors-reduce-ckd-progression-across-all-kidney-function-levels-jama-158555